Komentarz Zaca Poonena do całej Biblii: Rdz 25-26

1. Ale Rebeka miała problem. Przez co najmniej 20 lat była bezpłodna (por. 25:20 z 25:26). Czy można mieć problemy, gdy zdobędzie się żonę, którą sam Bóg wybrał dla ciebie? Tak! Może to być częścią twojej duchowej edukacji. Nawet jeśli Bóg cię gdzieś zabierze, możesz napotkać tam problemy. Problemy nie oznaczają, że jesteś poza wolą Bożą. Nie. Oznaczają po prostu, że musisz się modlić i prosić Boga o ich rozwiązanie. Izaak modlił się i problem został rozwiązany. Rebeka poczęła (25:21).

2. Izaak nie był mądrym człowiekiem jak jego ojciec Abraham. Dom Izaaka był pełen stronniczości. Izaak był po stronie Ezawa, a Rebeka po stronie Jakuba. Takie podejście to najlepszy sposób na podzielenie domu. Ezaw i Jakub stali się wrogami na całe życie z powodu stronniczości swoich ojców. Jeden z rodziców faworyzował jedno dziecko, a drugi rodzic faworyzował drugie. Dlatego obaj chłopcy stali się o siebie zazdrośni. I bez wątpienia to rozdzieliło także Izaaka i Rebekę. Jakże piękne było ich małżeństwo, kiedy zaczynali jako para wybrana przez Boga i głęboko w sobie zakochana! Ale jej stronniczość wobec dzieci całkowicie zrujnowała ich małżeństwo. Najsmutniejsze jest to, że w przypadku Izaaka przyczyną tej stronniczości była jego miłość do dobrego jedzenia: lubił dziczyznę, którą Ezaw regularnie przynosił do domu. Jakub nie był dobrym myśliwym i dlatego Izaak mniej się nim interesował. Błogosławieństwo Izaaka dla Jakuba (co spowodowało tyle kłopotów) nastąpiło także dzięki jego umiłowaniu dziczyzny. Żarłok taki jak Izaak z pewnością nie prezentuje się w domu jako dobry ojciec, jak to było w przypadku Abrahama. Czasem pobożni rodzice mogą mieć dzieci, które zachowują się zupełnie głupio.

3. W rozdziale 26:7 czytamy o innym szaleństwie Izaaka, ale tutaj poszedł w fałszywe ślady swojego ojca. Kiedy Izaak przebywał w Gerarze, tamtejsi mężczyźni pytali go o jego piękną żonę Rebekę. Powiedział im, że Rebeka jest jego siostrą. Było to kłamstwo, które jego ojciec Abraham opowiedział dwukrotnie o swojej żonie Sarze (rozdziały 12 i 20). Ale Izaak nie uczył się na błędach swojego ojca. Nie musimy popełniać tych samych błędów, które popełnili nasi rodzice przed nami. Mądry człowiek będzie się uczył na błędach innych, żeby ich nie powtarzać.

4. Trzeba jednak przyznać Izaakowi, że miał niektóre z dobrych cech swego ojca, jeśli chodzi o kontakt z osobami spoza rodziny. Czytamy o czasie (w 26:18), kiedy Izaak ponownie otworzył studnie, które wcześniej wykopał jego ojciec, a Filistyni zakopali je z zazdrości. Studnie te należały do Abrahama, ponieważ on je wykopał. I tak teraz należały do Izaaka. Ale pasterze Gerara pokłócili się ze sługami Izaaka i powiedzieli: „Woda jest nasza!” Wtedy słudzy Izaaka poszli i zapytali Izaaka, a Izaak powiedział: „Daj im to”. Tak jak Abraham dał Lotowi ziemię, którą Lot chciał, tak i tutaj Izaak podąża śladami swojego ojca. Następnie Izaak wykopał kolejną studnię (werset 21), a Geraryci również o nią walczyli. I po raz drugi Izaak powiedział: «Dajcie i im». Odszedł stamtąd i wykopał kolejną studnię. Geraryci byli już zawstydzeni i nie walczyli o to dobrze. Izaak nazwał je Rehobot, mówiąc: „W końcu Pan udostępnił nam miejsce i będziemy płodni w tej ziemi”.

5. Pomyśl o tym zdaniu: „Rehobot, Pan udostępnił nam miejsce”. Izaak nie zrobił sobie miejsca, walcząc z ludźmi. Nie. Zrzekł się swoich praw, a Pan zrobił dla niego miejsce i stał się płodny. W ten sposób należy budować Jerozolimę. Ten nurt (rezygnacji ze swoich praw) rozpoczął się od Abrahama, był kontynuowany przez Izaaka i ostatecznie wiele dziesięcioleci później dopłynął do wnuka Izaaka, Józefa. Oto zasada, według której musimy żyć: „Nie będę walczyć ani przywiązywać się do rzeczy ziemskich. Niech świat i światowi chrześcijanie mają to, czego chcą. Wezmę to, co zostało. A z resztek Bóg uczyni dla mnie miejsce i będę płodny w tej ziemi”. Ci, którzy przejmą Sodomę i Gomorę oraz ich bogactwa, staną się jałowi. Droga Kościoła (Jerozolimy) jest drogą wyrzeczenia się praw ziemskich, tak jak uczynił to Jezus, nasz Pan. Jego królestwo nie było z tego świata. Nasze też nie. Jednakże droga Babilonu jest drogą gromadzenia.

6. Jakub rozpoczął życie jako złodziej i musiał się nawrócić, zanim mógł stać się Izraelem i w ten sposób znaleźć się w „strumieniu jerozolimskim”. W przeciwnym razie znalazłby się w „strumieniu Babilonu”. Oto niektóre z ważnych zasad, które znajdujemy w Księdze Rodzaju i które mają zastosowanie do nas nawet dzisiaj. Spójrzcie na liczbę wierzących, którzy zabiegają o stanowisko i zaszczyty w chrześcijaństwie. Pierwszym wymaganiem, aby być chrześcijańskim przywódcą (lub starszym), jest to, że nie chcesz być przywódcą, ponieważ jesteś całkowicie przekonany, że nie nadajesz się na przywódcę. Musimy pozwolić Panu, aby zrobił dla nas miejsce i uczynił nas przywódcami. Wtedy będziemy płodni na ziemi. Jeśli spróbujemy stworzyć sobie miejsce, nigdy nie odniesiemy sukcesu. To pewne.

7. W Księdze 26:34, 35 czytamy: „Gdy Ezaw miał czterdzieści lat, poślubił Judytę, córkę Beeriego Chetyty, i Basemat, córkę Elona Chetyty; i zasmucił Izaaka i Rebekę”. Widzimy tutaj, że Izaak nie był tak ostrożny jak Abraham w poszukiwaniu partnera dla swego syna. Pozwolił Ezawowi poślubić, kogo chciał. Zepsuł Ezawa swoim faworyzowaniem i stronniczością. Izaaka bardziej interesowało jedzenie, które przyniósł mu Ezaw, niż żona, którą Ezaw wybrał.