Jeśli nie głosimy sobie każdego dnia – każdego dnia bez wyjątku – prawdy o krzyżu Chrystusa, bardzo szybko zaczynamy wracać do przekonania, że podstawą naszego zbawienia jest wiara plus nasze uczynki. Zaczynamy myśleć, że Chrystus zrobił swoje, ale ostatecznie wszystko zależy od nas.

Przypomina mi się znane pytanie ewangelizacyjne:

„Gdybyś umarł dziś wieczorem i stanął przed bramą nieba, a zapytano cię, dlaczego powinieneś zostać wpuszczony, co byś odpowiedział?”

Jeśli odpowiedź zaczyna się od pierwszej osoby – „bo ja uwierzyłem”, „bo miałem wiarę”, „bo byłem wierny”, „bo wytrwałem” – już zeszliśmy z właściwej drogi.