1. O gościnności Abrahama przeczytaliśmy trochę w rozdziale 18. W Liście do Hebrajczyków 13:2 powiedziano nam, abyśmy byli gościnni wobec obcych, „bo niektórzy, nie wiedząc o tym, gościli aniołów”. To odnosi się do rozdziału 18. Pobożny człowiek jest zawsze gościnny, ciepły i życzliwy, nawet dla nieznajomych.
2. Następnie w rozdziałach 18
i 19 czytamy, że Lot ponownie wpadł w kłopoty. Pan powiedział Abrahamowi, że
zamierza zniszczyć Sodomę i Gomorę za ich grzechy. Abraham ponownie zaniepokoił
się o Lota. Lot nie odrobił jeszcze lekcji. Po tym, jak został schwytany jako
wróg, wrócił do Sodomy. Ale Abraham nie osądził Lota. Jako człowiek pobożny
modlił się, aby Lot uratować mu życie. Jest to pierwsze wstawiennictwo zapisane
w Biblii, które ma na celu zbawienie dusz. Lot został ocalony dzięki modlitwom
Abrahama. Ale jego żona pozostała w tyle jak słup soli. Jezus nawiązał do tego,
gdy powiedział, że podczas Jego drugiego przyjścia dwoje będzie w jednym łożu
(mąż i żona), a tylko jeden będzie wzięty. Drugi zostanie pozostawiony (Łk
17,32, 34).
3. Historia Lota jest smutną
historią. W pogoni za bogactwem stracił żonę i dwóch zięciów oraz cały swój
majątek. W końcu musiał jak nędzarz udać się tam, gdzie Bóg kazał mu się udać!
Wtedy jego córki dopuściły się z nim kazirodztwa i urodziły dwóch synów: Ammona
i Moaba (19:37, 38). Od nich wyszli Ammonici i Moabici, którzy nieustannie
walczyli z Izraelem.
W przeciwieństwie do
sposobu, w jaki Lot wychowywał swoje dzieci, czytamy, że sam Pan składał
świadectwo o Abrahamie, że on „nakaże swoim dzieciom strzec drogi Pana”
(18:19). Bóg powiedział tam również, że właśnie dlatego może spełnić wszystkie
swoje obietnice dane Abrahamowi. Bóg nie może dziś wiele zrobić dla wielu
ludzi, ponieważ nie potrafią kontrolować swoich dzieci we własnym domu!
4. W rozdziale 20 widzimy,
jak Abraham po raz drugi poniósł porażkę w tej samej dziedzinie, okłamując
pogańskiego króla, aby uratować swoje życie. Był nawet skłonny pozwolić swojej
żonie przespać się z innym mężczyzną, aby ratować własne życie. Cóż to był za
słaby człowiek, zupełnie jak my. Ale Bóg był dobry dla Abrahama i ocalił Sarę
przed dotykiem Abimelecha. Ciekawie jest widzieć, jak Bóg chwali pogańskiego
króla za „nieskazitelność jego serca” (20:6). Bóg powiedział mu, że to
uczciwość jego serca powstrzymała go od cudzołóstwa z Sarą. Bóg pomoże dziś
każdemu młodemu mężczyźnie, który ma nieskazitelne serce, tak jak pomógł temu
pogańskiemu królowi!
5. Coś wspaniałego widzimy w
20:17–21:2. Widzimy tutaj Abrahama modlącego się za wiele bezpłodnych kobiet w
domu Abimelecha, w czasie, gdy jego żona Sara była bezpłodna. Trzeba wiele
hojności serca, aby modlić się za innych, aby otrzymali to, czego sami nie
otrzymaliśmy od Boga. Ale kiedy Abraham się tak modlił, nie tylko wszystkie te
kobiety otrzymały dzieci, ale także bezpłodna Sara poczęła i urodziła Izaaka.
„Kto podlewa innych, ten też będzie napojony (przez Boga)” (Przysłów 11:25).
Kiedy Hiob modlił się za innych, Bóg błogosławił ich, a także Hioba (Hioba
42:10).
Ale Abraham czekał
cierpliwie przez 25 lat, zanim otrzymał to, co obiecał mu Bóg. Król Abimelek
dowiedział się teraz o narodzinach Izaaka, podszedł do Abrahama i powiedział:
„Zaprawdę, Bóg jest z tobą” (21:22). Kiedy będziemy wierni Panu, Pan sprawi, że
nawet poganie rozpoznają, że On jest z nami.