Dziesięć powodów, dla których warto być przepełnionym wdzięcznością

Wdzięczność to nie tylko miła cnota, którą warto pielęgnować – to podstawa chrześcijaństwa. Jednym z głównych wskaźników i mierników twojej dojrzałości jako chrześcijanina jest stopień, w jakim dzięki Duchowi Bożemu i Bożej mocy potrafisz powiedzieć: „Jestem wdzięcznym, wdzięcznym człowiekiem”.

„Kiedy jesteś wdzięczny, jesteś również radosny, ponieważ odnajdujesz swoją radość nie w zbiegu okoliczności, ale w pewnych rzeczach, które są stałe – w miłości Boga, Jego suwerenności, Jego przebaczeniu, obietnicy nieba. Rzeczach, których nie można ci odebrać. A jeśli odnajdujesz w tym swoją radość, to twoja radość jest niepodważalna”.

1 List do Tesaloniczan 5:16-18: „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. Za wszystko dziękujcie. Taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was."

Kiedy ktoś pyta: „Jaka jest wola Boża w moim życiu?”, jedną z pierwszych rzeczy, które musimy sobie uświadomić, jest to, że woli Bożej nie trzeba szukać – trzeba jej być posłusznym. Jest to wyraźnie napisane w Biblii: „Za wszystko dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was”.

Pozwólcie, że podam wam dziesięć powodów, dla których powinniśmy być wdzięczni – nawet jeśli przechodzicie przez próbę, nawet jeśli napotykacie trudności.

Po pierwsze, suwerenność Boga. Suwerenność Boga jest niezbędna, aby którykolwiek z Jego pozostałych atrybutów miał znaczenie. Jeśli Bóg nas kocha, ale nie jest suwerenny, jaką wartość niesie Jego miłość? Wszystko w twoim życiu podlega suwerennej koordynacji (kontroli, panowaniu) Boga. Jonathan Edwards mawiał: „Każdy liść, który spada na ziemię, działa dla mojego dobra”.

Po drugie, Boże przebaczenie. Czasami chrześcijanie przewracają oczami: „Tak, oczywiście, że Bóg mi przebacza”. Ale jeśli Bóg przebaczył ci twój grzech, oznacza to, że twoja największa potrzeba życiowa została już zaspokojona. Kiedy umniejszamy powagę naszego grzechu, umniejszamy cud Bożej łaski.

Po trzecie, miłość Boga. W Liście do Rzymian 5:8 czytamy, że Bóg okazuje swoją miłość – to nie tylko teologiczna koncepcja, którą wyznajesz, ale rzeczywistość, której doświadczasz.

Po czwarte, Słowo Boże. Myślę o Janie Husie, Williamie Tyndale'u, Johnie Rogersie – ludziach, którzy zostali spaleni na stosie, by dać nam to, co trzymamy w rękach. Za każdym razem, gdy otwieramy tę Księgę, Bóg do nas przemawia.

Po piąte, lud Boży. Paweł wielokrotnie powtarza: „Nie przestaję dziękować za was”. Jeśli masz osobistą relację z Jezusem, to wspaniale – ale nie jest to relacja na wyłączność. Jesteś zjednoczony z innymi wierzącymi.

Po szóste, obietnica nieba. Paweł doświadczył chłosty, rozbicia okrętu, ale wszystko to nazwał „lekkim i chwilowym uciskiem”, przygotowującym nas na „wieczną, nieporównywalną z niczym chwałę”.

Po siódme, Boże zaopatrzenie. List do Filipian 4:19: „Mój Bóg zaspokoi każdą waszą potrzebę według bogactwa swojej chwały w Chrystusie Jezusie”. Bóg obiecał zaspokoić każdą twoją potrzebę.

Po ósme, wierność Boga. Wszystko, co powiedzieliśmy o Bogu i Jego interakcji z ludźmi w przeszłości, dotyczy również Jego działania w teraźniejszości i przyszłości. Nie ma cienia zmiany.

Po dziewiąte, Bóg odpowiada na modlitwy. Co innego mieć potężnego Boga, a co innego potężnego Boga, który nas słucha. Kiedy się modlę, czuję się, jakbym był jedyną osobą na planecie Ziemia zbliżającą się do tronu łaski.

Po dziesiąte, Bóg jest z nami. Tęsknimy za niebem, ale do tego dnia Jezus mówi: „Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.

Oto, co przynosi wdzięczność: czystość (List do Efezjan 5 mówi, aby dziękować, a nie angażować się w nieczystości), pokój (List do Filipian 4 mówi, aby za wszystko składać z dziękczyniene, a pokój Boży będzie strzegł) i radość (gdy jesteś wdzięczny, jesteś radosny, ponieważ twoja radość jest zakorzeniona w rzeczach, których nie można ci odebrać).

Ale wdzięczność nie przychodzi naturalnie. Choć jest logiczną reakcją odkupionych, wciąż istnieje siła przyciągająca do niezadowolenia. Dlatego Paweł w Liście do Kolosan 2 mówi, by być „przepełnionym wdzięcznością” – to słowo oznacza „tryskać wdzięcznością”.

Co utrudnia wdzięczność? Okoliczności, które nie sprzyjają dziękczynieniu. Rozproszenie uwagi – natłok życia ogranicza naszą zdolność do rozważania charakteru Boga. I wątpliwości – jeśli wątpisz w Bożą miłość lub Jego plan, trudno jest radować się w bólu.

Dlatego wiara i wdzięczność są dziełem wspólnotowym. Nie da się walczyć o wdzięczność samemu. Dlatego lud Boży w Dziejach Apostolskich nieustannie się jednoczył, zachęcając się nawzajem do życia pełnego wdzięczności.

Pytania do refleksji:

1. Z dziesięciu powodów do wdzięczności, nad którym z nich powinieneś najbardziej pomyśleć w tym tygodniu?
2. Jakie okoliczności w twoim życiu utrudniają ci bycie wdzięcznym? Jak możesz je przeformułować w świetle charakteru Boga?
3. Kiedy ostatnio po prostu podziękowałeś Bogu, nie prosząc o nic? Jak możesz pielęgnować tę praktykę?

Zapisz to w swoim sercu:  Wdzięczność to nie tylko uczucie – to wybór, by zakotwiczyć moją radość w niezmiennym charakterze Boga, a nie w moich zmieniających się okolicznościach. Będę przepełniony wdzięcznością.

Jonny Ardavanis